بیماری کین باخ

با توجه به اینکه استخوان یک بافت زنده است مانند هر بافت دیگری نیاز به تغذیه از راه خون داشته و چنانچه بنا به دلایلی خونرسانی به استخوان متوقف گردد، استخوان دچار مرگ شده و اصطلاحا دچار استئونکروز می شود.

بیماری کین باخ که با  درد مچ دست همراه است نیز به علت قطع شدن خونرسانی به یکی از استخوانهای مچ دست ایجاد می شود. یکی از استخوانهای مچ دست که بیشتر در معرض استئونکروز قرار دارد استخوانچه لونیت است.

ابتلا به این عارضه سبب تکه تکه شدن و سیاه شدن استخوان مربوطه می شود. بیماری مچ دست کین باخ  در میان مردان 20 تا 40 ساله شیوع بیشتری دارد و اغلب کارگرانی که به کار دستی شاغل بوده و سابقه آسیب شدید به دست و یا آسیب خفیف تکراری دارند بیشتر ظهور می کند و با بیمار با علائم  مچ دست درد به پزشک رجوع می کند.

 

 

علائم بیماری کین باخ مچ دست:

o  محدودیت حرکت  مچ دست
o درد ناحیه مچ دست
o ناتوانی در چنگ زدن
o تورم ناحیه مچ دست
o کاهش قدرت در چنگ زدن

 تشخیص بیماری کین باخ مچ دست:

چهار مرحله در پیشرفت بیماری کین باخ وجود دارد:

1-     در ابتدا این بیماری به شکل درد خفیف در  مچ دست است ولی به تدریج شدت می یابد. در مرحله اول بیماری  مچ دست دردناک می شود ولی در رادیوگرافی مورد خاصی مشاهده نمی شود.

در بسیاری از موارد در این مرحله بیماری به پیچ خوردگی یا رگ ربه رگ شدن اشتباه گرفته می شود. در این مرحله می توان برای تشخیص بهتر بیماری از MRI استفاده می شود.

2-     چنانچه بیماری در مرحله دوم پیشرفت باشد رادیوگرافی ساده نیز این مشکل را به صورت سفیدتر دیده شدن رنگ استخوان نشان می دهد. در این مرحله  درد مچ دست و محدودیت حرکت  مچ دست شدیدتر است.

3-     در مرحله سوم بیماری که معمولا با علائم شدیدتری از  درد مچ دست روبرو است استخوان مرده به تدریج با تغییر شکل مواجه است. روی استخوان مرده خرد شده و با کوچک شدن همراه است.

4-     مرحله چهرام بیماری کین باخ تغییرات و سائیدگی مفصلی در استخوانهای اطراف استخوانچه لونیت نیز شروع به بروز می نماید.

درمان بیماری کین باخ

در مراحل ابتدایی بیماری کین باخ می توان با برخی درمانهای دستی و غیر جراحی از پیشرفت بیماری ممانعت به عمل آورد. علاوه بر آن فعالیتهایی که موجب خونرسانی به بافت آسیب دیده شود در مراحل ابتدایی بیماری می تواند مثمر ثمر باشد.درمانهای فیزیوتراپی مانند الکتروتراپی.التراسوندو لیزر درمانی می توانند موثر وااقع شوند.

در مراحل بعدی پیشرفت بیماری نیز جراحی و پیوند استخوان یا کشش مفصلی می توان خونرسانی به بافت آسیب دیده را باز آوری کرد. در صورتی که نیاز به جراحی در مراحل حادتر بیماری توسط پزشک معالج تشخیص داده شد پس از جراحی نیاز به توانبخشی های بعد از جراحی وجود دارد تا بتوان توان از دست رفته را به  مچ دست باز گرداند.

معمولا پس از جراحی  مچ دستحدود 6 هفته بی حرکت است تا پیوندهای عروقی صورت پذیرد ولی پس از این دوره کاردرمانی و فیزیوتراپی می تواند با حرکات ملایم آغاز شده و پس از آن حرکتهای تقویتی به منظور قدرت بخشی به مفصل مچ دست صورت پذیرد. 

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *